سفارش تبلیغ
صبا ویژن
[ و گفته‏اند که در روزگار خلافت عمر بن خطاب از زیور کعبه و فراوانى آن نزد وى سخن رفت ، گروهى گفتند اگر آن را به فروش رسانى و به بهایش سپاه مسلمانان را آماده گردانى ثوابش بیشتر است . کعبه را چه نیاز به زیور است ؟ عمر قصد چنین کار کرد و از امیر المؤمنین پرسید ، فرمود : ] [ قرآن بر پیامبر ( ص ) نازل گردید و مالها چهار قسم بود : مالهاى مسلمانان که آن را به سهم هر یک میان میراث بران قسمت نمود . و غنیمت جنگى که آن را بر مستحقانش توزیع فرمود . و خمس که آن را در جایى که باید نهاد . و صدقات که خدا آن را در مصرفهاى معین قرار داد . در آن روز کعبه زیور داشت و خدا آن را بدان حال که بود گذاشت . آن را از روى فراموشى رها ننمود و جایش بر خدا پوشیده نبود . تو نیز آن را در جایى بنه که خدا و پیامبر او مقرر فرمود . [ عمر گفت اگر تو نبودى رسوا مى‏شدیم و زیور را به حال خود گذارد . ] [نهج البلاغه]
لوگوی وبلاگ
 

آمار و اطلاعات

بازدید امروز :1
بازدید دیروز :3
کل بازدید :1211
تعداد کل یاداشته ها : 6
99/7/5
2:11 ص
       فواید       
و
     آثار نماز     
  
 

برخی از فواید و آثار نماز:
    نماز معنادهنده و جهت دهنده به زندگی آدمی است.
    نماز راز و نیاز و صحبت کردن با معبود یگانه است.
 نماز پاسخ به حس پرستش آدمی و تشکر از خداوند است(پرستش کنید
پروردگارتان که شما را آفرید).
 نماز آرامش دهنده به روح و روان آدمی است
(الا بذکرالله تطمئن القلوب).
 نماز درمان کننده افسردگی ها،اضطرابها،نگرانی ها،
نابهنجاریهای رفتاری و اخلاقی است.
نماز جبران کننده ضعفها،ناتوانیها،نقصها و بی ارادگی های
 آدمی است.
 نماز درمان خودپرستی،خودستایی،خودبزرگ بینی،
حسادت،تملق و دیگر امراض روحی و روانی است.
 نماز عامل رهایی انسان از بندهای شهوانی و دنیوی است
(ان الصلوه تنهی عن الفحشاء و المنکر).
    نماز عامل غفلت زدایی انسان است.
    نماز سدی در برابر گناهان و بزهکاریهای بشری است.
 نماز موجب پرواز روح به اوج آسمان معنویت است
(یا ایتها النفس المطمئنه ارجعی الی ربک)
 نماز عامل تقرب و نزدیکی به خداوند است و مانند کودکی
 که تا دست در دست پدر دارد احساس قدرت می کند.نماز هم وسیله
اتصال به خداوند و گرفتن قدرت از خداوند در برابر قدرتمندان و زورگویان است.
 نماز سبب پرورش فضایل،نیکی ها و ارزش ها در انسان و اجتماع است.
نماز عامل قبولی طاعات و عبادت های دیگر انسان است.
    نماز موجب تقویت روح انضباط،نظافت و وقت شناسی است.
    نماز سبب عاقبت به خیری و رستگاری انسان است.
 نماز به سبب انجام فرمان خداوند و برای یاد و رضای او است
(اقم الصلوه لذکری)
 نماز غذای روح است و همانطور که بهترین غذا آن است که جذب بدن شود.
بهترین عبادت هم نمازی است که جذب روح شود یعنی با نشاط و  حضور  قلب انجام گیرد و آثار آن در رفتار نمازگزار ظاهر شود.
   نماز وسیله دریافت امدادها و الطاف الهی است.
 نماز افتخاری است که نصیب انسان شده تا در شبانه روز 5 نوبت  با خالق  هستی سخن بگوید. وی را مخاطب خویش قرار دهد و کلام  انسان را بشنود  و بپذیرد.
 نماز بزرگترین عامل تربیت انسان است زیرا نمازگزار  ناچار است که به خاطر صحت نماز و یا قبول شدن آن یکسری دستورهای دینی را مراعات کند که رعایت آنها خود زمینه ای قوی برای دوری از گناه و زشتی است.


90/1/22::: 11:49 ص
نظر()
  
  

               حضور قلب در نماز                

مهر یا حسین کربلا نماز

انسان در مسیر زندگی دنیایی خویش، لحظاتی شیرین و به یاد ماندنی را تجربه می کند که شیرینی آن، همیشه در کام وجودش ماندگار است. از بین تمام این لحظات، شیرین ترین لحظات عمر یک مؤمن واقعی، لحظاتی است که با خدای بی نیاز به خلوت نشسته و به راز و نیاز و عبادت با حضرت حق می پردازد.

البته این شیرینی را، انسانی می تواند احساس کند که طعم ایمان واقعی را از عمق جانش چشیده باشد. چنین کسی هرگز حاضر نیست که این لحظه ی زیبا و دلربا را با تمام دنیا و آنچه در آن است معاوضه نماید.

او در حال عبادت و نماز که زیباترین مصداق عبادت است، به معشوق واقعی خویش دست یافته و از خلوت با او به چنان لذّتی دست یافته که در کل این عالم، برای آن مانندی نمی بیند، و لذا به هیچ قیمتی حاضر نیست آن را از دست بدهد.

در میان عبادات، هیچ عبادتی به مانند نماز، نمی تواند قلب کوچک آدمی را به دریای بی کران رحمت الهی وصل نماید، و روح انسان را از سرچشمه ی فیوضات بی انتهای خداوند بی همتا، سیراب نماید.

لحظه ی نماز، باشکوه ترین لحظه ی ارتباط انسان سراپا نیاز به وجود مطلق بی نیاز است. در حقیقت آن لحظه ی نورانی، فرصتی است طلایی که خداوند مهربان، بر ما منّت نهاده و از سر لطف و محبّتی که به بندگانش دارد، آن را در اختیار ما قرار داده، تا در آن فرصت زیبا، بتوانیم، قلب و جان خود را از عالم طبیعت و خاک، جدا نموده و روحمان را به عالم بالا پرواز داده و در سایه ی این پرواز ملکوتی، به جان خود صفا و جلاء بخشیم.

سرور عالم، پیامبر گرامی اسلام(صلی الله علیه و آله و سلم) در کلامی زیبا، نماز را به سر انسان تشبیه نموده و می فرماید: «مَوضعُ الصَلاةِ مِن الدینِ کَمَوضعِ الرأسِ مِنَ الجَسَد»1 ؛ جایگاه نماز در دین، همانند جایگاه سر در بدن است.

این تشبیه زیبا، در کلام نورانی حضرت بدین خاطر است که، در بدن آدمی هر عضوی از اعضاء بدن به نوبه ی خود، وظیفه ای مهمّ را عهده دار هستند، ولی در این میان نقش سر، از همه مهمّتر است، زیرا مغز که فرمانده ی بدن بوده و تصمیم گیری ها در آن انجام می گیرد، در سر انسان قرار گرفته است.

الله اکبر با نور دلربای خود به ما می گوید خدا بزرگتر است از اینکه با قلم و بیان ناچیزمان وصف شود، بزرگتر از فکر و خیال ما، بزرگتر از هوسها و وسوسه های شیطانی و جلوه های دنیا، این است آن راز نهفته در ذکر نورانی «الله اکبر»، راستی اگر واقعا خدا در نظر ما بزرگتر از هر چیزی باشد و کلمه ی «الله اکبر» از عمق جان ما برآید، دنیا با تمام جاذبه ها و جلوه هایش، در نظر ما کوچک و بی مقدار خواهد شد که نتیجه ی چنین حالتی، حضور جانانه و عاشقانه در نماز است.

بنابراین به یقین می توان گفت: بدن منهای سر، موجود بی خاصیتی است که فاقد هرگونه ارزش است، در ساختمان دین ما نیز، نماز همانند سر در بدن آدمی است، که اگر نباشد، پایه ی ساختمان دین ما، سست شده و از ارزش ساقط می شود.

 حضوری عاشقانه

آدمی در این کره ی خاکی همیشه آرزوهایی را در آسمان ذهن خود به زیباترین شکل نقاشی نموده و برای رسیدن به آنها، نهایت تلاش خود را انجام می دهد. طبیعی است که از میان انبوه آرزوهایش یکی از آنها، بیشتر خودنمایی کرده و چون ستاره ای چشمک زنان از او دلربایی می کند، مؤمنین خداجویی نیز، از این امر مستثنی نبوده، آنها در صفحه ی قلب خود آرزویی را حک نموده اند که از نظر اهمیّت، در حدی است که بیان و قلم از توصیف آن عاجز است.

آن آرزوی نورانی و آسمانی که همواره فکر و اندیشه مؤمن را به خود مشغول نموده این است که به هنگام اوقات معنوی نماز، نمازی آبرومند را به درگاه الهی تقدیم نموده، به گونه ای که در آن حضوری عاشقانه در محضر خداوند بی نیاز داشته باشد که در لسان ادبیات اسلامی، از آن به حضور قلب تعبیر می شود.